Uzun Zamandır Sevgilim Yok.

Bir an kendin kötü hissedersin canın sıkılmaya başlar işte o an senin tamamen yalnızlıktan öldüğünü fark etmen gereken andır. Sana her selam veren erkeği kendine aşık etmek istersin, bir gün içinde potansiyel sevgili adaylarının hepsiyle görüşürsün. Herkes senin olmayan aşk hayatından sıkılmaya başlamıştır, bir konuşma içinde anlattığın 15 farklı insanın isimlerini akıllarında tutamamaya başlarlar sende buna sinirlenirsin, seni önemsemediklerini düşünürsün. 'Merhaba depresyon!' artık iyice saçmalamaya başlamışsındır. Her gece dışarı çıkarsın tabi farklı insanlarlasındır, ama her zaman masanda dikkat çeken bir erkeğin olmasına özen gösterirsin ve tabi diğer hatun kişilerin sevgilileriyle gelmelerini istersin, sevgilisi yoksa ve senden güzelse o kızı masada barındırmazsın bile. O andan itibaren tavırların, konuşmaların değişir, daha flörtöz bir havaya bürünürsün. Normalde peçete olsa sümüğünü silmeyeceğin insanlarla flört etmeye başlarsın. 'Hoş ama boş' dediğin erkekler bile sana potansiyel sevgili gibi gözükür. Gece telefonuna bakarsın ilk hangisi ararsa onunla başlicam diye sonra aslında içinden geçmeyen biri arar 'tamam o zaman son arayan olsun' gibi saçma sapan düşüncelerin içinde boğulursun. Yolda yürürken yok ışık yanarsa burak yanmazsa can gibi totemler yapar buna uygun hareket edersin. Artık iyice zıvanadan çıkmışsındır en kötüsü de uzun zamandır görmediğin yakın arkadaş grubunla buluşmandır. 4 kız buluşursunuz sonra biri gelir 'naber tatlım' der ve arkadaşlarınızdan birine sarılır sonra yanınıza oturur ve biri daha gelir diğerine sarılır otururlar sarmaş dolaş karşınızda. Onlar adına mutlu olsanda için içini yiyodur. Herkes mutlu sevgilisiyle karşında otururken sen orada tek başına can sıkıntısından patlarsın(bu arada dördüncünün sevgilisi de kesin şehir dışındadır ve oturduğunuz süre boyunca telefonla arayıp rahatsız eder ya da mesaj yağmuruna tutar). Artık kendine iyi bir sevgili bulmanın zamanı geldiii. Bakıma gidersin, kuaföre gidersin ağdaya gidersin kendini çekici hissetmek için bir çok şey yaparsın. Sonra baktın dişine göre biri yok hala artık hiç birine ihtiyaç duymazsın 'beğenen en paçoz halimle beğensin umurumda değil hiç biri' repliklerine başlarsın, dünyan kararır depresyonun sana verdiği yetkiye dayanarak del gibi abur cubur yer, romantik film izler, ağlar, yataktan çıkmazsın. Sonra bir gün dışarı çıkarken en sevdiğin pantolonunun sana olmadığını fark edersin işte o an hayatın gözlerinin önünden film şeridi gibi geçer, ölmek var dönmek yok başlarsın diyete. Ama nerde sende diyeti sürdürücek yürek. Bi depresyon bi depresyon bi depresyon daha bi tane daha bi tane daha bi ta.... Sanırım düzenli bir ilişkiye ihtiyacım var.